രമേഷ്‌

ഒരു കൈത്താങ്ങിനായ്.....

2009-08-12T01:45:00.001-07:00

ഒരു താങ്ങിനായ് ഞാന്‍...

ഒരു കൈതാങ്ങിനായ്...

2009-08-12T01:45:00.000-07:00

എവിടെയെന്റെ ആകാശം?

2009-06-16T05:29:00.000-07:00

പുലരി തൂമഞ്ഞു തുള്ളിയില്‍

2009-05-11T02:14:00.000-07:00

ഒരുപാട് പറയാനുണ്ടെനിക്ക്...

2009-04-06T07:00:00.000-07:00

കണ്ണാം തുമ്പീ പോരാമോ....

2009-03-30T22:35:00.001-07:00

കാതങ്ങള്‍ ഇനിയും ബാക്കി..

2009-03-18T22:02:00.000-07:00

ശാന്തം

2009-03-05T00:53:00.000-08:00

കണ്ണില്‍ കണ്ടതെല്ലാം തട്ടി മാറ്റി ഒഴുകിയിരുന്ന ഒരു സംഹാര രൂപമുണ്ടായിരുന്നു ഇവള്‍ക്ക്..
ഇഞി അടുത്ത മഴക്കാലം വരെ ശാന്തം..... സൌമ്യം.....

ഷോര്‍ട്ട് സര്‍ക്ക്യൂട്ട് പ്രിവന്റര്‍

2009-02-23T23:38:00.000-08:00

അത്യാധുനികമായ ഈ ഷോര്‍ട്ട് സര്‍ക്ക്യൂട്ട് പ്രിവന്റര്‍ നിര്‍മ്മിച്ചത് അയ്യപ്പേട്ടന്‍

അയ്യോ കാക്കേ പറ്റിച്ചോ !!

2009-02-08T20:41:00.000-08:00

കാക്കേ കാക്കേ കൂടെവിടെ ?
കൂട്ടിനകത്തൊരു കുഞ്ഞുണ്ടോ ?
കുഞ്ഞിനു തീറ്റ കൊടുക്കാഞ്ഞാല്‍
കുഞ്ഞുകിടന്നു കരയില്ലേ?

കുഞ്ഞേ കുഞ്ഞേ നീ തരുമോ
നിന്നുടെ കൈയ്യിലെ നെയ്യപ്പം?
ഇല്ല തരില്ലീ നെയ്യപ്പം,
അയ്യോ കാക്കേ പറ്റിച്ചോ !!

ഹി ഹി തല്‍ക്കാലം ചപ്പാത്തിയില്‍ അഡ്‌ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം

ഏട്ടോ..ഒരു ചായേം ഒരു പഴോം

2009-01-27T01:40:00.000-08:00

ഞാനും നിക്കട്ടേ ???

2009-01-08T19:49:00.000-08:00

വെളിച്ചമേ നയിച്ചാലും....

2008-12-31T21:30:00.000-08:00

എത്തിയോ പുതുവര്‍ഷം?

2008-12-29T21:07:00.000-08:00

ബിരിയാണി റെഡി...

2008-12-22T02:35:00.000-08:00

ഒരു കിലോ എടുക്കട്ടെ?

2008-12-17T01:16:00.000-08:00

പൂച്ചകാലുകള്‍..

2008-12-16T02:17:00.000-08:00

ആര്‍ക്കും വേണ്ടാതെ........

2008-12-15T04:35:00.000-08:00

ഏകാകി...

2008-12-05T03:21:00.000-08:00

വീണ്ടും രഞ്ജിത്തിന്റെ ഫോട്ടോ...

ശ്‌ശ്.......ഠോ...........

2008-12-03T22:34:00.000-08:00

കൂട്ടുകാരന്‍ രഞ്ജിത്ത് എടുത്ത ഫോട്ടോ.....

ഇത്തിരി തേനിനായ്....

2008-10-28T00:28:00.000-07:00

തുമ്പീ തുമ്പീ വാവാ...

2008-10-13T04:28:00.000-07:00

പ്രഭാത കിരണങ്ങള്‍....

2008-10-06T22:38:00.000-07:00

നോക്കിയ 6233 ല്‍ എടുത്തത്...

മുമ്പൈ മേരി ജാന്‍...

2008-08-25T05:17:00.000-07:00

മുമ്പൈ മേരി ജാന്‍...

പുതിയ ഒരു പടമാണുകേട്ടോ ഈ “മുമ്പൈ മേരി ജാന്‍“ ഇന്നലെ ഷൈന്‍ പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ പടത്തിനു പോകുമായിരുന്നില്ല....“ വെറുതെ ഒരു ഭാര്യ” ക്ക് ശേഷം “സുബ്രമണ്യപുരം” അല്ലെങ്കില്‍ ആകാശഗോപുരമോ കാണാം എന്നു വിചാരിച്ചിരുന്നതാ... പിന്നെ അവന്‍ കൊള്ളാം എന്നു പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഒന്നു പോയി കണ്ട് കളയാം എന്നു വിചാരിച്ചു..... ഹി ഹി തീയറ്ററില്‍ കയറിയപ്പോ ബാല്‍കണിയില്‍ ഞങ്ങളെ കൂടതെ ആകെ രണ്ടു പേര്‍.. പടം തുടങ്ങാറായപ്പോഴേക്കും കുറച്ച് പേരുകൂടെ വന്നു... പണിപാളിയോ എന്നൊരു സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു.. എന്നാലും നന്നാവും നന്നാവും എന്ന് മനസില്‍ ഉരുവിട്ട് കൊണ്ടേയിരുന്നു... (എത്ര എത്ര പടങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.. ഇന്റെര്‍വെല്‍ ആയിട്ടും നന്നായില്ലെങ്കില്‍ ഇനി ചിലപ്പോ അടുത്ത പകുതി നന്നാവും എന്ന് വിശ്വസിച്ചിരിക്കും.. എന്നിട്ടും എന്റെ ക്ഷമ, പ്രതീക്ഷ പരീക്ഷിച്ച എത്ര സിനിമകള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടു :) )

പടം തുടങ്ങി , അഞ്ചാറ് വിവിത തലങ്ങളിലുള്ളവരിലൂടെ കഥ വികസിക്കുന്നു.. പിന്നെ മുമ്പൈ യെ നടുക്കിയ തീവണ്ടിയിലെ സ്‌ഫോടനം അതിനു ശേഷം അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങള്‍ , ഒരു ദുരന്തത്തിനെ ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്‍ ആഘോഷിക്കുന്നത്......

കണ്ടുകഴിഞ്ഞപ്പോ നല്ല ഒരു സിനിമ കണ്ട ഒരു സന്തോഷം... (അടിപൊളി സിനിമയല്ല കേട്ടോ..) മലയാളത്തില്‍ അന്യം നിന്നുപോയ ഒരു സംഭവം ഇല്ലേ “റിയലിസ്റ്റിക്ക്” വിഭാഗത്തില്‍ പെടുത്താവുന്നവ.. അത്തരത്തില്‍ ഒന്ന്.. അത് അഭിനയിച്ചവരും, സംവിധായകനും,ഛായഗ്രാഹകനും, കഥാ,തിരകഥാ തുടങ്ങി എല്ലാ മേഖലകളിലുല്ലവരും ചേര്‍ന്ന് ഭംഗിയാക്കിയിരിക്കുന്നു... അടുത്ത ആഴ്ച ഈ പടം തീയറ്ററില്‍ ഉണ്ടാവുമോഎന്നറയില്ല.. പക്ഷെ പറ്റിയാല്‍ കാണുക.. മിസ്സാക്കരുത്..

ഓ... ഇത്രയെ ഉള്ളോ എന്നാണെങ്കില്‍ ഗൂഗിളില്‍ ഒന്ന് സേര്‍ച്ച് ചെയുക... റിവ്യുസ് വായിക്കുക എന്നിട്ട് തീരുമാനിക്കുക .. :)

ഓ:ടോ: ഇടവേളക്ക് ഒരു കാപ്പി വാങ്ങി 7.00 രൂപ ഹ്മ്ം സഹിച്ചു.. കൂടെ വന്ന കൂട്ടുകാരന്‍ പറഞ്ഞു നമ്മുക്ക് ബിസ്‌കറ്റ് വാങ്ങാം എന്ന്. വാങ്ങിയപ്പോ 6.00 രൂപ.. പുറമേ കടയില്‍ മൂന്ന് രൂപക്ക് കിട്ടുന്ന ടൈഗര്‍ ബിസ്‌ക്കറ്റിനു (ചെറിയ പേക്ക്)തീയറ്ററില്‍ ആറു രൂപ. ഞങ്ങള്‍ വാങ്ങിയ പേക്കറ്റില്‍ വില തെളിഞ്ഞിരുന്നില്ല. വേറെ പേക്കറ്റെടുത്തപ്പോളും വില കാണാനില്ല.. നാലഞ്ച് പേക്കറ്റുകള്‍ നോക്കി.. എല്ലാത്തില്‍ നിന്നും വില ചുരണ്ടി കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു..... കളഞ്ഞിട്ടു പോടാ എന്ന ലൈനില്‍ കടക്കാര്‍.. അവര്‍ ഒരു പാട് പേരും ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും മാത്രമായതിനാല്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇങു പോന്നു..

അഭിനവ്..... അഭിന്ദനങ്ങള്‍....

2008-08-10T23:21:00.000-07:00

സന്തോഷമായി...... ഒരുപാട് ഒരുപാട്..... ഓരോ ഒളിമ്പിക്സിന്റെ മെഡല്‍ പട്ടിക പത്രതാളുകളില്‍ നോക്കുമ്പോഴും , ഒരു പാട് ചെറിയ രാജ്യങ്ങള്‍ മെഡലുകള്‍ ഏറെ നേടിയിട്ടും എന്റെ ഇന്ത്യക്കെന്താ മെഡല്‍ കിട്ടാത്തെ എന്ന വിഷമമായിരുന്നു. പണ്ടെങ്ങോ ഹോക്കിയില്‍ ഒരു പാട് സ്വര്‍ണ്ണം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് എന്നതുകൊണ്ട് സമാധാനിക്കാനയിരുന്നു വിധി.. ഒരിക്കല്‍ ഒരു ലിയാണ്ടര്‍ പേസ്, റാത്തോട് എന്നിവര്‍ വെങ്കലം, വെള്ളി എന്നിവ നേടി.. എന്നാലും ഒരു സ്വര്‍ണ്ണം.... ഇത്തവണ അത് തിരുത്തികുറിക്കുമെന്ന് എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. അഴിമതിയുടെ കറ പുരണ്ട ഒളിമ്പിക്സ് ടീം സെലക്ഷന്റെ വാര്‍ത്ത കൂടിയായപ്പോ വീണ്ടും ഒരു ‘കൂട്ടം‘ ഒളിമ്പിക്സ് കാണാന്‍ പോയി എന്നെ കരുത്തിയുള്ളു.......

പക്ഷെ ഇപ്പോ എനിക്ക് സന്തോഷം അടക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല... നാളെത്തെ പത്രതാളുകളില്‍, ഒളിമ്പിക്സ് മെഡല്‍ പട്ടികയില്‍ ഇന്ത്യക്കും ഒരു സ്വര്‍ണ്ണം എന്നു കാണുമ്പൊ...............

അബിനവ് ബിന്ദ്രാ.... ഒരായിരം ആശംസകള്‍.... എല്ലാ ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്കും ഒരായിരം ആശംസകള്‍.. നമ്മുക്കും കിട്ടി ഒരു സ്വര്‍ണ്ണമെഡല്‍....

വയല്‍ വരമ്പിലൂടെ...

2008-04-15T03:39:00.000-07:00

കെട്ടിടങ്ങള്‍ നിറയുന്ന വയല്‍.... (അങ്ങ് ദൂരെ പണി നടക്കുന്ന ഒരു കെട്ടിടം കാണാം)

നീണ്ടു കിടക്കുന്ന വയല്‍ വരമ്പുകള്‍... കൊല്ലം തോറും വീതി കുറഞ്ഞ് കുറഞ്ഞ് വരുന്നു..

പ്രതീക്ഷയോടെ....

ഉഴുതു കിടക്കുന്ന പാടം(വയല്‍)

വിഷുവും ഓണവുമൊക്കെ കുട്ടികള്‍ക്കല്ലേ?"

2008-04-10T20:41:00.000-07:00

ഇന്ന് നാട്ടിലേക്ക്‌.....ഒരു വര്‍ഷം മുഴുവന്‍ വിഷു ദിനത്തിനായ്‌ കാത്തിരുന്ന പഴയ മധുര സ്മരണ്‍കളുമായ്‌ വീണ്ടും ഒരു വിഷു ദിനം കൂടി.
വിഷു ഇങ്ങ്‌ എത്തി, എനിക്കെന്തോ പഴയ ആ ആവേശമില്ല, ഉത്സാഹമില്ലാ... എന്തേ ഇങ്ങനയായി??? ആ എനിക്കറയില്ല. ചില്ലപ്പോ എല്ലവര്‍ക്കും ഇങ്ങനെയായിരിക്കും... "ഓ! വിഷുവും ഓണവുമൊക്കെ കുട്ടികള്‍ക്കല്ലേ?" എന്ന് പണ്ട്‌ അച്‌ഛന്‍ പറയാറുള്ളത്‌ ഓര്‍ത്തു പോകുന്നു. അന്ന് അത്‌ എനിക്കുള്‍ക്കൊള്ളവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.... അയ്യ്യേ വലുതായ വിഷു ഇല്ല്യാണ്ടവോ?? എല്ലാവര്‍ക്കും ഉള്ളതല്ലേ വിഷുവും ഓണമൊക്കെ?... പക്ഷെ ഇന്ന് എനിക്ക്‌ മനസില്ലാവുന്നു അന്ന് അച്‌ഛന്‍ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുള്‍...... വിഷുവിനെ കുറിച്ച്‌ എന്റെ ഓര്‍മയിലെ ഏറ്റവും പഴയചിത്രം ആദ്യമായി ഒരു ഓലപടക്കം പൊട്ടിക്കുന്നതാ.... അന്ന് എത്ര വയസാണെന്ന് ഒരു ഓര്‍മയുമില്ല. പുലര്‍ച്ചക്ക്‌ പടക്കങ്ങള്‍ പൊട്ടിക്കുന്ന സമയം ചെറിയച്‌ഛനാണെന്ന് തോന്നുന്നു ഒരു ഓലപടക്കം പൊട്ടിക്കാന്‍ തന്നത്‌... അവരൊക്കെ വിളക്കില്‍ നിന്ന് നേരെ തീ കൊളുത്തി വലിച്ചെറിഞ്ഞായിരു ഓലപടക്കം പൊട്ടിച്ചിരുന്നത്‌.. അങ്ങനെ പൊട്ടിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആയില്ല അങ്ങ്‌ ദൂരെ കൊണ്ട്‌ വെച്ച്‌ തീ കൊടുത്ത്‌ ഓടി പോന്ന മതി എന്നു പറഞ്ഞു... എന്തോ ധൈര്യം കൂടുതലായതുകൊണ്ട്‌ ഓലപടക്കം ദൂരെ വെച്ച്‌ ഒന്ന് ഒന്നര മീറ്റര്‍ ദൂരെ ചെരിഞ്ഞിരുന്ന് ഒരു ഓല ചൂട്ട്‌ കൊണ്ട്‌ ഏന്തി തിരികൊളുത്താന്‍ ആയിരുന്നു എന്റെ ശ്രമം.. തീ തിരിയുടെ നേരെ ഏന്തി നീട്ടും കത്തിയോ ഇല്ലയോ എന്നൊന്നും നോക്കതെ തിരിഞ്ഞ്‌ ഓടും... ഏന്തലും ഓടലും അല്ലാതെ പടക്കം അതു പോലെ തന്നെയിരുന്നു....
"ഡാ ഇങ്ങ്‌ പോര്‌ അത്‌ ചെറിയച്‌ഛന്‍ പൊട്ടിച്ചോളും... " അമ്മ എന്റെ അവസ്ത കണ്ട്‌ വിളിച്ച്‌ പറഞ്ഞതായിരിക്കും... പക്ഷെ അതോടെ അത്‌ പൊട്ടിച്ചേ മതിയാവൂ എന്ന് എനിക്ക്‌ വാശിയായി... വര്‍ധിത വീര്യവുമായി.. ഞാന്‍ ഒരു പൂത്തിരിയുമായി പടക്കത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക്‌ പോയി.. ഇത്തവണ കത്തിച്ചിരിക്കും..... വല്ലാത്ത നിശബ്‌ദത...... അല്ല... എന്തോ ഒരു ശബ്‌ദം താളത്തില്‍ കേല്‍ക്കുന്നുണ്ട്‌... അയ്യോ അതായിരുന്നോ ചങ്കിടിപ്പ്‌.... എന്റെ ഓര്‍മയിലെ ആദ്യത്തെ ചങ്കിടിപ്പ്‌.... ഓലപടക്കം ഒന്നു കൂടെ എടുത്ത്‌ നേരെ വെച്ചു... കത്തുന്ന പൂത്തിരി എടുത്ത്‌ പറ്റക്കത്തിന്റെ തിരിയുടെ അടുത്തേക്ക്‌ നീട്ടി.... തിരിക്ക്‌ തീ പിടിച്ചാ തിരിച്ച്‌ ഓടണം.... പടക്കത്തെക്കാള്‍ ശബ്‌ദത്തില്‍ എന്റെ നെഞ്ചിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. പെട്ടന്ന് ഒരു ഒച്ച!!!.... മുന്നില്‍ കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രകാശം..കണ്ണ്‍ മഞ്ഞളിച്ച്‌ പോയിരിക്കുന്നു ഒന്നുംകാണ്ണാന്‍ വയ്യാ... എന്തൊക്കെയോ ദേഹത്തേക്ക്‌ തെറിച്ചു.. കൂടാതെ ഒരു ചൂട്‌ കാറ്റും.. കൈയില്‍ നിന്ന് പൂത്തിരി തെറിച്ച്‌ പോയിരിക്കുന്നു..കൈ ആകെ നീറുന്നു....... എടാ വങ്കാ,,,, പൂത്തിരിയോണ്ട്‌ പടക്കത്തിന്‍ തീ കോളുത്തിയാ അതിനു തീ പിടിച്ചത്‌ നിനക്ക്‌ മനസിലാവോ?? എന്ന് അച്‌ഛന്‍ ചോദിച്ചത്‌ ഓര്‍മ്മയുണ്ട്‌......ആര്‍ത്ത്‌ കരയുന്ന എന്റെ കയിലും മുഖത്തൊക്കെ അമ്മ തേനൊ മറ്റോ പുരട്ടി തരുന്നുണ്ടായിരുന്നു....... പിന്നെ അടുത്ത കൊല്ലം മുതല്‍ നീണ്ട ഒരു ഈര്‍ക്കിലില്‍ ഓലപടക്കം തിരുകി വക്കും എന്നിട്ട്‌ മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിന്റെ നാളത്തില്‍ പടക്കതിരി കാണിക്കും,,,,............പിന്നെ നേരിട്ട്‌ കത്തിച്ചെറിയലായി, കണ്ണന്‍ ചെരട്ടയുടെ ഉള്ളില്‍ വെച്ച്‌, കല്ലിന്റെ അടിയില്‍ വെച്ച്‌....കത്തിച്ച്‌ മേല്‍പ്പോട്ടെരിയുകാ..... വിഷു എന്നു പറഞ്ഞാ പടക്കം പൊട്ടിക്കല്‍ മാത്രമായിരുന്നു.. എനിക്ക്‌ ഒരു കാലത്ത്‌... സ്കൂളില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്തെ പ്രധാന പണി എന്നു പറഞ്ഞാ പടക്കം വാങ്ങികേണ്ടതിന്റെ ലിസ്റ്റ്‌ ഉണ്ടാക്കലായിരുന്നു... അനിയന്‍ പറയും അമ്മ എഴുതി കൊടുക്കും... ഞാന്‍ സ്വന്തമായി എഴുതും.... ആ ലിസ്റ്റ്‌ പ്രകാരം വാങ്ങുകയായിരുനെങ്കില്‍ അച്‌ഛന്‍ കുത്തുപാള എടുത്തേനെ...എന്തൊക്കെ എഴുതിയാലും.. വിഷൂന്റെ സമയത്ത്‌ അച്‌ഛന്‍ കുറച്ച്‌ പടക്കം വാങ്ങി വരും അത്‌ അനിയനും ഞാനും വീതിച്ചെടുക്കും.. ..........
രാവിലെ നേരെത്തെ ആരെങ്കിലും വിളിച്ചുണര്‍ത്തും... കണികാണും അച്‌ഛന്‍ കൈനീട്ടം തരും..... പിന്നെ കണിവെച്ചത്‌ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി പശുക്കള്‍ക്ക്‌, വൃക്ഷ ലതാതികള്‍ക്ക്‌ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ്‌ മുറ്റത്ത്‌ ഒരു നടത്തം... പിന്നെ പടക്കം പൊട്ടിക്കുകാ..... ആ പടക്കം പൊട്ടുമ്പോ ഉണ്ടാവുന്ന ആ മണം..... അത്‌ ഇങ്ങനെ മൂക്കിലേക്ക്‌ വരുമ്പോ ഉള്ള ഒരു ആ ആ ഇത്‌.....!!!!!! എല്ലാം ചറപറാന്ന് പൊട്ടിക്കുമ്പോഴും കുറച്ച്‌ ബാക്കി വെക്കും വല്ലപ്പോഴും എടുത്ത്‌ പൊട്ടിക്കാന്‍ (മണിക്കൂറുകള്‍ക്കുളില്‍ അത്‌ തീരും..)... ഇതൊക്കെ വളരെ ചെറുപ്പത്തില്‍.. പിന്നീട്ട്‌ കണി ഒരുക്കുന്നതിലായിരുന്നു കമ്പം... കണ്ട പറമ്പിലും തൊടിയിലും നടന്ന് നല്ല നിറമുള്ള, ഭംഗിയുള്ള പറങ്കിമാങ്ങ,മാങ്ങ,ചക്ക,കൊന്നപൂ തുടങ്ങിയവ ശേഖരിക്കുക... കണിയൊരുക്കുക....
ഉപനയനം കഴിഞ്ഞതു കൂടി വിഷുവിന് അതികവും ഏതെങ്കിലും അമ്പലത്തിലെ ശാന്തികാരനെ സഹായിക്കലായിരിക്കും പണി... പടക്കം പൊട്ടിക്കലും കണിയൊരുക്കലും അനിയന്‍ ഏറ്റടുത്തു..അവന്റെ ഉപനയനവും കഴിഞ്ഞതില്‍ പിന്നെ വിഷു ഒരു ചടങ്ങ്‌ മാത്രമായി........ വീണ്ടും വിഷു ഒന്നാഘോഷിക്കാന്‍.... കണിയൊരുക്കാന്‍ ഇന്ന് നാട്ടിലേക്ക്‌... "ഓ വിഷുവും ഓണവുമൊക്കെ കുട്ടികള്‍ക്കാ........." അത്‌ ശരിയാണോ????? എന്തോ എനിക്കറയില്ലാ..

എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ വിഷു ആശംസകള്‍...

ഓര്‍മ്മകളുടെ ഇടനാഴിയിലൂടെ....

2008-04-05T02:30:00.000-07:00

ഓര്‍മ്മകളുടെ ഇടനാഴിയിലൂടെ....
ഹലോ......
:എന്താടോ ഫോണ്‍ എടുക്കാന്‍ ഇത്ര താമസം? ഹാ‍പ്പി ബര്‍ത്ത് ഡെ ............. ട്രീറ്റ് വേണം..
: അയ്യട !! രാത്രി 9.15 നു വിളിച്ചാണോ വിഷ് ചെയ്യുന്നേ?? ട്രീറ്റൊക്കെ രാവിലെ വിളിച്ചവര്‍ക്ക്.....
: ഇത്രയും തിരക്കിനിടയിലും ഞാന്‍ നിന്നെ വിളിച്ചില്ലേ?
: ഇത്ര കഷ്ട്ടപ്പെട്ട് വിളിക്കണ്ടായിരുന്നു.......
ആ പിന്ന്യേ നാളെ രേണുകയുടെ കല്ല്യാണമാ..
:ഏത് നിങ്ങളുടെ ക്ലാസിലെ രേണുകയോ?? എന്നിട്ട് അവള്‍ എന്നെ വിളിച്ചില്ലല്ലോ??? നീ പോണില്ലേ ??? എന്റെ അന്വേഷണങ്ങളും കൂടി പറഞ്ഞേര്.
:എന്നയും വിളിച്ചില്ലടാ,,.. ആകെ ക്ലാസിലെ രണ്ട് പേരെയെ വിളിച്ചുള്ളു.... അവള്‍ BSc കഴിഞ്ഞേ പിന്നെ contact ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു... നിങ്ങള്‍ വല്ല്യ കമ്പനി അല്ലായിരുന്നോ?
: അവളുടെ കല്ല്യാണത്തിനു എന്തായാലും വരുമെന്ന് ഞാന്‍ വാക്ക് കൊടുത്തിരുന്നു. അറഞ്ഞത് പോലുമില്ല. മോശായല്ലോ?? ... ഞാന്‍ നിന്നെ പിന്നെ വിളിക്കാം..

ആകെ എന്തോ ഒരു അസ്വസ്‌ഥത. മനസ്സിലെവിടെയോ ഒരു വിങ്ങല്‍. ഞാന്‍ കണ്ണുമടച്ച് കസേരയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു....
എന്റെ ഓട്ടോഗ്രാഫില്‍ അവളും അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയും കൂടി എഴുതിയ വരികള്‍, എന്റെ കോളേജ് ജീവിതം, ഹൈസ്കൂള്‍, പ്രൈമറി സ്കൂള്‍ കാലഘട്ടം എല്ലാം ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഓടിയെത്തി. ഒന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ പോകുന്നതിന്റെ തലേന്ന് അച്‌ച്ഛന്‍ വാങ്ങികൊണ്ടുവന്ന ബാഗിന്റേയും പെന്‍സിലിന്റേയും മണം....
ആദ്യമായി സ്‌ക്കൂളില്‍ പോയത്.... എന്തോ എന്റെ അന്നത്തെ മുഖം എത്ര ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഓര്‍മ്മ കിട്ടുന്നില്ല. സ്‌ക്കൂളിലേക്ക് നടന്ന വഴികള്‍, തോടുകള്‍, തോടിനു കുറുകെയുള്ള ഒറ്റതടി പാലം, മഴക്കാലത്ത് വെള്ളം പൊങ്ങുമ്പൊ പേരറിയാത്ത ആരക്കയോ എന്നെ എടുത്ത് തോടുകള്‍ മുറിച്ച് കടന്നിട്ടുണ്ട്.. അവരൊക്കെ ആരായിരുന്നവോ?? ഒന്നും ശരിക്ക് ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. ഒന്നിലും രണ്ടിലും മൂന്നിലും പഠനത്തില്‍ വളരേ പിറകില്ലായിരുന്നു.. നാല്ലാം ക്ലസില്‍ സ്ഥിതി മാറി. ചെയ്യുന്ന കണക്കുള്‍ ശരിയാവാന്‍ തുടങ്ങി, പരീക്ഷകളില്‍ മാര്‍ക്ക് കൂടി. സ്കൂളില്‍ പോകുന്നതും വരുന്നതും ആഘോഷങ്ങളായി മാറി. എത്രയോ കൂട്ടുകാര്‍!!! ചളി നിറഞ്ഞ, പുല്ല് നിറഞ്ഞ വരമ്പുകള്‍ , കനത്ത മഴ എല്ലാം ആഘോഷങ്ങള്‍ക്ക് മാറ്റ് കൂട്ടി. ഒന്നും ഞങ്ങള്‍ക്ക് പ്രശനമല്ലായിരുന്നു...
കണക്കില്‍ താല്‍‌പര്യമുണ്ടാക്കിയ പ്രിയദര്‍ശിനി ചേച്ചി, മോഹന്‍‌ദാസേട്ടന്‍,ഹരിദസേട്ടന്‍, സയന്‍സ് ഇഷ്ട്ട വിഷയമാക്കിയ റോഷ്ണി ചേച്ചി,ബാലഗോപാലേട്ടന്‍....... ഇങ്ങനെ പൊയാ ശരിയവില്ല.. ഇതു നോക്ക് ഇഗ്ലീഷില്‍ നിനക്ക് തീരെ മാര്‍ക്കില്ല, അയ്യ്യേ!!! ഇത് എന്ത് കൈഷരാ... ഇങനെയൊന്നും പോരാ.. ഇഗ്ലീഷും കൂടെ നന്നായി പടിക്കണം , അതും കൂടെ നന്നക്കിയാ നിന്നെ പിന്നെ പിടിച്ചാ കിട്ടില്ലാ എന്ന് പറഞ്ഞ പുരുഷോത്തമേട്ടന്‍...
പിന്നെ മുപ്പത് കിലോമീറ്ററോളം ദൂരത്തുള്ള ടെക്ക്നിക്കല്‍ ഹൈസ്കൂളില്‍(THSS Vazhakkad,managed by IHRD). വീട്ടില്‍ നിന്ന് ബസ്സ് സ്‌റ്റോപ്പിലേക്ക് അരമണിക്കൂര്‍ നടത്തം, രണ്ട് ബസ്സിലെ യാത്ര!!! .... എട്ടാം ക്ലാസ്സില്‍ ഒരു വിധം എല്ലാത്തിലും തോല്‍ക്കുമായിരുന്നു . എനിക്ക് ഇഗ്ലീഷ് മീഡിയവുമായി യാതൊരു വിതത്തിലും പോരുത്തപെട്ടു പോവാന്‍ പറ്റിയിരുന്നില്ല. പക്ഷെ ഇലക്‌‌ട്രോണിക്സിനോടുള്ള ഇഷ്ട്ടം എന്നെ അവിടെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി.....
ഒരു വിധം എല്ലവരുടേയും അവസ്ഥ അതു തന്നെ അയിരുന്നു , അത് ഞങ്ങളില്‍ ഒരു നല്ല ഐക്യം ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചു . അന്ന് ക്ലാസില്‍ കണ്ടതുപോലെയുള്ള ഒരു ഐക്യം പിന്നെ ഒരു സ്ഥലത്തും ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല... തട്ടി മുട്ടി പത്ത് പാസ്സായി. വേറെ എവിടേയും +2 വിന് കിട്ടാത്തതുകോണ്ട് അവിടെ തന്നെ +2. പക്ഷെ +2 വിന് ആ സ്കൂളിലെ ഏറ്റവും പ്രശ്നകാരുടെ ക്ലാസായി മാറിയിരുന്നു(പഠിപ്പിസ്റ്റുകളും). ഇലക്‍ട്രോണിക്സ്,കമ്പ്യൂട്ടര്‍,ഫിസിക്സ് എന്നിവയോഴികെ എല്ലാം കൈവിട്ടു പോയി... കുട്ടികളെ ശത്രുക്കളെ പോലെ കണ്ടിരുന്ന (ഞങ്ങള്‍ക്ക് അങ്ങനെയാ തോന്നിയിരുന്നത്) ഇഗ്ലീഷിന്റെ രധികാ മിസ്സ്. എന്നും ഇഗ്ലീഷിന്റെ സമയം എഴുന്നേറ്റ് നില്‍ക്കലായിരുന്നു ഞാന്‍. ചോദ്യങ്ങള്‍ അവര്‍ ചോദിക്കും നമ്മള്‍ എഴുനേറ്റ് ക്ലാസിന്റെ ബാക്കില്‍ പൊയി നില്‍ക്കും, പിന്നെ അത് എല്ലവര്‍ക്കും ശീലമായി, ക്ലാസിന്റെ ബാക്കില്‍ വല്ല്യ ഒരു ഗ്രൂപ്പ്.. ഒരു വിധം എല്ലാ‍ സമയത്തും..... ഗസ്റ്റ് ടീച്ചേര്‍സ് വന്നും പോയികൊണ്ടിരുന്നു...
അപ്പോഴെക്കും ഞാന്‍ കണക്കില്‍ ഒരു മണ്ടന്‍ കുഞ്ചു ആയിരുന്നു. ഹൈസ്ക്കൂള്‍ വരെ ഏട്ടന്‍ മാരേയും ചേച്ചിമരേയും പെരുമാറിയുന്നവരുടെ സ്ഥാനത്ത് ക്രൂരമായ അടക്കിവാഴല്‍ എനിക്ക് ഉള്‍കൊള്ളാവുന്നതിലും അപ്പുറത്തായിരുന്നു. എല്ലാ വിഷമങ്ങളും ദേഷ്യവുമെല്ലാം ഞാന്‍ കുറേശെ പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.ഭാഗ്യത്തിന് അപ്പോഴേക്കും +2 കഴിഞ്ഞു. അതും എങ്ങനെയോ പാസ്സായി. ആ മാര്‍ക്ക് വെച്ച് വേറെ എവിടെയും സീറ്റ് കിട്ടാത്തതു കൊണ്ട് വീണ്ടും IHRD യുടെ കോളേജിലേക്ക് BSc.electronics . ഞാന്‍ പിന്നെ വേറെ നാലുപേരും പഴയതട്ടകത്തുനിന്ന്...... നന്നായി പഠിക്കണം , എന്ന തീരുമാനവുമായി വന്ന ഞങ്ങളോട് ആദ്യം തന്നെ ഒരു മാതിരി വകതിരിവ് ടീച്ചേര്‍സിന്റെ ഇടയില്‍ കാണാമായിരുന്നു. പോരാത്തതിന് ഇഗ്ലീഷിന്റെ രധികാ മിസ്സും... ചില ടീച്ചര്‍ ആദ്യമായി ക്ലാസില്‍ വന്നാ പറയുക നിങ്ങളുടെ +2 വിലെ പോക്കിരിത്തരങ്ങളൊക്കെ എന്നോട് “---------“ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് , അവരുടെ അടുത്തൊക്കെ അത് നടക്കും ഞാന്‍ അതു പോലെയൊന്നുമല്ലാ സ്‌ട്ട്രിക്ക്റ്റാ.. കളിച്ചാ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കും..... etc etc ടീച്ചര്‍ മാരുടെ വേര്‍ത്തിരിവ് , ക്ലാസിലും വേര്‍തിരിവ്(ഞങ്ങളോട് സംസാരിച്ചാ ടീച്ചേര്‍സിനിഷ്ട്ടമാവില്ല, സെക്‌ഷന്‍ മാര്‍ക്ക് കുറയും etc etc) എപ്പൊഴോ ഞാനും തീരുമാനിച്ചു ഇതുവരെ ഞാനായിട്ട് ആരോടും മോശമായി പെരുമാറിയിട്ടില്ല, എന്നിട്ടും ചീത്തപേരിന് ഒരു കുറവുമില്ല, പഠിക്കാന്‍ മോശമല്ലായിരുന്നു.. ഇവരോക്കെ കൂടിയാ ഇങ്ങെ ആക്കിയത് എന്നിട്ടും എല്ലാം ഞങ്ങളുടെ കുഴപ്പമാണെന്ന് പറയുകയും ഒരു മാതിരി വേറ്തിരിവും.. ഇഞ്ഞി ഇപ്പോക്ക് പോരാ .. ഇവര്‍ അങ്ങനെ മെക്കിട്ട് കേറിനടക്കണ്ട.. ഇത്തിരി കഷ്ട്ടപെട്ടുത്തണം
സംശയങ്ങള്‍ ചോദിക്കുന്നത് ഞാന്‍ പതിവാക്കി, ഒഴിഞ്ഞുമാറാന്‍ അനുവദിക്കാതെ, ക്ലാസ്സിനെ മുഴുവന്‍ സംശയത്തിലേക്ക് തള്ളി വിടുന്ന രീതിയില്‍.... ടീച്ചേര്‍സ് എന്തെങ്കിലും കിട്ടിയാ എന്നെ അടിച്ചിരുത്താനും എന്ത് വന്നാലും വിട്ടുകൊടിക്കില്ല എന്ന നിലയില്‍ ഞാനും... ചുമ്മാ കച്ചറ.... ആശയങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ കച്ചറ... കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ക്കുളില്‍ ഒരു ധിക്കാരി താന്തോന്നി എന്നീ പേരുകള്‍ എന്നിക്ക് പതിച്ച് തന്നു.. പക്ഷേ സംശയം ചോദിച്ചതിനു പറഞ്ഞ ഉത്തരത്തില്‍ തര്‍ക്കിക്കാനും ഞാനും ധാരാളം വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങി... first sem ,second sem മാര്‍ക്കുകള്‍ വന്നു ഇഗ്ലീഷും കണക്കിലും ഒഴികേ എല്ലത്തിലും നല്ല മാര്‍ക്കായിരുന്നു... ലാബുകള്‍ അന്നെനിക്ക് ഹരമായിരുന്നു.. THSS ല്‍ നിന്നെ ലാബ് ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് വളരെ എളുപ്പമായിരുന്നു. ഇതിനിടയില്‍ തന്നെ ഞാന്‍ പെണ്‍കുട്ടികളെയും എന്റെ ശത്രുക്കളുറ്റെ ലിസ്റ്റില്‍ ചേര്‍ത്തിരുന്നു , കാരണം എന്നോട് ലേഡീസ് റ്റീച്ചേര്‍സാണു എപ്പൊഴും മോശമായി പെരുമാറാറ്... .. എന്തോ അവരോട് ഞാന്‍ സംസാരിക്കാരില്ല അവര്‍ എന്നോടും. 2.5 വര്‍ഷം ആര്‍മാദിച്ചു നടന്നു... ആങ്കുട്ടികള്‍ സീനിയേര്‍സ്,ജീനിയേര്‍സ് എല്ലാവരോടും നല്ല കമ്പനി ആയിരുന്നു... ഇതിനടയില്‍ ഞാന്‍ എറ്റവും കൂടുതല്‍ കച്ചറ ഉണ്ടാക്കിയ ടീച്ചേര്‍സുമായോക്കെ ഞാന്‍ നല്ല കമ്പനി ആയി..(എന്റെ ശല്ല്യം നിര്‍ത്താന്‍ അവരെന്നെ കമ്പനിആക്കിയതാണെന്ന് പറയുന്നവരും ഉണ്ട്. പക്ഷേ ഞാന്‍ അത് വിശ്വസിക്കുന്നില്ല, കാരണം അവരോക്കെ ഇപ്പോഴും വിളിക്കാറുണ്ട്).... അവസാന ബിരുദ വര്‍ഷം .. എല്ലാകൂട്ടുകാരും എല്ലവരോറ്റും കമ്പനിയായി നടക്കുന്നു... ഞാന്‍ പെം‌മ്പിളെരെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കാറില്ലാ... അവരോട് സംസാരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാ തന്നെ ഒരു മാതിരി വിറ,ശബ്‌ദം ഇടറിപ്പോവും.... ഒന്നു രണ്ട് വട്ടം ശ്രമിച്ച് പിന്മാറിയതാ..... രാധികാ മിസ്സ് കണുമ്പോഴൊക്കെ ചോദിക്കും എന്താടോ ഇയ്യാള്‍ക്ക് പെങ്കുട്ട്യോളോട് മിണ്ട്യാ???
ഞാന്‍ ഒരു വളിഞ്ഞ ചിരി ചിരിചോണ്ട് പറയും “ക്ക്യ് ഇഷ്ട്ടല്ലാ...“
: ഇയ്യാളെന്താ ബ്രഹ്മചരിക്കാന്‍ പോവാണോ??
: സമയമായില്ല്യല്ലോ മിസേ.. അവരൊന്നും എന്നെ മൈന്റ് ചെയ്യാറില്ലാ... പിന്നെ ഞാന്‍ എങനെയാ അവരോട് പോയിസംസാരിക്ക്യാ??
: എടോ അവര് നിന്നെ ഒന്നും ചെയ്യില്ലാ... നീ ഇങ്ങനെ ആയാ ശരിയാവില്ലാ.. Declare a war on your negative thoughts.
give respect take respect...
പിന്നെ എന്തോക്കെയൊ മിസ്സ് പറഞ്ഞു..
എന്തോ എനിക്കും അവരോട് സംസാരിക്കണം പക്ഷേ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ...
ഒരു ദിവസം നവീനും രണ്ട് പെണ്‍കുട്ടികളും സംസാരിച്ച് നില്‍ക്കുന്നുന്ണ്ട്...
ഡാ രമേഷേ ഇത് രേഷ്മാ... ജൂനിയറാ നമ്മുടെ നാട്ട് കാരിയാ.... നവീന്‍ അവിടേക്ക് എന്നെ വിളിക്കും എന്ന് ഞാന്‍ ഒരിക്കലും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല....
എന്താ പേര് ഒരു മാതിരി അവസ്ഥയോടെ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു
നവീന്‍: നിനെക്കെന്താടാ ചെവികേള്‍ക്കിലേ?? മലയാളത്തിലല്ലേ ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്...
അല്ലടാ ആ കുട്ടീടെ പേരാ ഞാന്‍ ചോദിച്ചത്?? ചമ്മിയിട്ടുണ്ടാവില്ല എന്ന് സ്വയം ആശ്വസിച്ചു..
ആ!!! അപ്പോ ഇയ്യാള്‍ക്ക് കണ്ണുകാണ്ണുമല്ലേ?? മുന്നിലോടെ പോയാല്‍ പോലും തിരിഞ്ഞ് നോക്കറില്ലല്ലോ?? രേഷ്മയുടെ ആ ചോദ്യം എനിക്കത്ര അങ്ങട്ട് പിടിച്ചില്ലാ..
വായ് നോക്കി പഞ്ചാര അടിച്ച് നടക്കുന്ന കുട്ട്യോളെ ഞാനെന്തിനാ മൈന്റ് ചെയ്യുന്നത്?? ഇത്തിരി ഒടക്ക് ടോണില്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
ആരാ വായ് നോക്കി നടക്കണേ?? ആര് പഞ്ചാര അടിച്ച് നടക്കുന്നൂ ന്നാ??? രേണുക വായ് നോക്കിയാന്ന് ആരെങ്കിലും പറയുമൊ??
ഇതു വരെ മിണ്ടാതെ നിന്ന ആ കുട്ടി ഒരു പ്രത്യേക മലയാളത്തില്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു...
ഞാന്നൊന്ന് ഞെട്ടി ഒരു ജൂനിയര്‍ എന്നോട് ഡയലോഗ് അടിക്കുന്നൊ??
:ആദ്യം പോയി നാക്ക് വടിച്ച് വാടി,, എന്നിട്ട് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം.... രേണുകേ.........
:if you dont like my malayalam we can talk in hindi or in english

കാര്യം കൈവിട്ടുപോകും എന്ന് തോന്നിയപ്പൊ ഞാന്‍ അനുനയത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു
:അല്ലാ എന്താ പ്രശ്‌നം , നമ്മുക്ക് മലയളത്തില്‍ സംസാരിക്കാം.. സംസാരിച്ച് സംസാരിച്ച് മലയാളം ശരിയായാലോ???
കൊറേനേരം ഞങ്ങള്‍ സംസാരിച്ചു..... വാദിച്ചു... ഒന്നും എവിടേയും എത്താതെ പിരിഞ്ഞു.. പിന്നെ അവര്‍ എപ്പൊ കാണ്ണുമ്പോഴും എന്നോട് വന്ന് സംസാരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു..... ഞാന്‍ ഒഴിഞ്ഞ് മാറിയാലും അവള്‍ വിളിച്ച് പറയും
ഒന്ന് മൈന്റ് ചെയ്തിട്ടുപോ മാഷേ..... അവരോട് മെല്ലേ കൂട്ടായി ക്രമേണ അവരുടെ കൂട്ടുകാരികള്‍.. അങ്ങനെ ക്രമേണ ആണ്‍ പെണ്‍ ഭേതമില്ലാത്ത ഒരു സുഹൃത്ത് വലയം എനിക്ക് ചുറ്റും ഉണ്ടായി...... ധിക്കാരി ,നിഷേധി എന്ന ഇമേജില്‍ നിന്ന് ഒരു ചോക്ലേറ്റ് ഇമേജ്............
BSc കഴിഞ്ഞ് പോകുമ്പോ അവളെന്നോട് പറഞ്ഞു.... ഇഞിയിപ്പൊ നമ്മെളെയൊക്കെ ഓര്‍മയുണ്ടാകുമൊ???
:നീ നിന്റെ മറ്റവനുമായുള്ളാ കല്ല്യാണത്തിന് വിളിക്ക് അപ്പോ കാണാം
: മറ്റവന്നോ??? അയ്യട!! അങ്ങനെ വിളിച്ചാലെ വരൂച്ചാ വരണ്ട..... മര്യാദക്ക് അങ്ങട്ട് എത്തിക്കോളണം..
: നീ വിളിക്കൊ??? വിളിച്ചില്ലെങ്കിലും വേണ്ട അറിഞ്ഞാ ഞാന്‍ എത്തും.. ഉറപ്പ്, !!
: ദൈവത്തിനറിയാം....

വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു.... വഴിയിലെവിടെയൊ contact വിട്ടുപോയി.....
ഇപ്പോ വീണ്ടും എന്റെ ഓര്‍മകളില്‍!!! നാളെ അവളുടെ കല്ല്യാണം.. എന്തായാലും എത്തുമെന്ന് വാക്ക് കൊടുത്തതായിരുന്നു... എത്താന്‍ പറ്റില്ല.. 12 മണികൂര്‍ യാത്ര , ലീവ്...... friendship നു പുതിയമാനങ്ങള്‍ പകര്‍ന്നു തന്ന്...എന്റെ കാഴ്ചപാടുകള്‍ മാറ്റി മറിച്ച എന്റെ കൂട്ടുകാരി.............
ഇത്രതോളം ശല്ല്യം ക്ലാസുകളില്‍ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടും ഇപ്പോഴും വിളിക്കുകയും സംസാരിക്കുകയും, ഇവിടെ വന്നാ എത്ര തിരക്കാണെങ്കിലും നേരിട്ട് കാണാന്‍ സമയം കണ്ടെത്തുന്ന രാധികാ മിസ്സ്.....
ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റുപടികള്‍ കയറ്റിവിടാന്‍ സഹായിച്ച എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാര്‍.കൂട്ടുകാരികള്‍
സുമിതാ മിസ്സ്
സുനിതാ മിസ്സ്
ലീന ചേച്ചി...
ഷീബാ മിസ്സ്
എന്റെ LP , UP യിലെ ചേച്ചിമാര്‍,ഏട്ടന്മാര്‍....

എല്ലാവരും എന്റെ മുന്നില്‍ തെളിഞ്ഞ് വരുന്നു..... ........

2007-03-04T22:23:00.000-08:00

My protest against plagiarisation of Yahoo India!
യാഹൂവിന്റെ ചോരണമാരണത്തില്‍ എന്റെ പ്രതിഷേധം

Yahoo! India plagiarised contents from several blogs when Yahoo! launched their Malayalam portal. The giant corporation hasn't yet owned up to their responsibilitynor did they apologize to the bloggers. When accused, they silently removed the contents. This is not acceptable. We need an apology!When asked for apology, Yahoo! India is now accusing WebDunia as their content provider. The contents appeared on Yahoo! domain and not on Webdunia's Domain. Hence, we hold Yahoo responsible.I am protesting against this and joining hundreds of bloggers in this march against blatant corporate plagiarisation.
യാഹൂ ഇന്ത്യയുടെ മലയാളം പോര്‍ട്ടലില്‍, മലയാളം ബ്ലോഗുകളില്‍ നിന്ന് കുറിപ്പുകള്‍ മോഷ്ടിച്ച് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. പരാതിപ്പെട്ടവരുടെ കുറിപ്പുകള്‍ നീക്കം ചെയ്യുക എന്നല്ലാതെ, ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുത്ത്, ഒരു ഖേദപ്രകടനം നടത്താന്‍, ഇത്രയും നാളായിട്ട് അവര്‍ തയ്യാറായിട്ടില്ല. തെറ്റ് നടന്നു എന്ന് വ്യക്തമായ സ്ഥിതിയ്ക്ക്, ബൂലോഗ‍ കൂട്ടായ്മയോട് അവര്‍ മാപ്പ് പറയേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.മാപ്പ് പറയാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍, യാഹൂക്കാര്‍, അവര്‍ക്ക് കുറിപ്പുകളൊക്കെ സംഭാവന നല്‍കിയത് വെബ് ദുനിയ എന്ന കമ്പനിയാണെന്ന് പറഞ്ഞ്, ഉത്തരവാദിത്തത്തില്‍ നിന്ന് ഒഴിയാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്. മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ട കുറിപ്പുകള്‍ വന്നിരിക്കുന്നത്, യാഹൂവിന്റെ വെബ് സൈറ്റില്‍ ആണ്. വെബ് ദുനിയയുടെ സൈറ്റില്‍ അല്ല. അതുകൊണ്ട് യാഹൂ മാത്രമാണ്,അതിന്റെ ഉത്തരവാദികള്‍ എന്ന് ബൂലോഗം ഉറച്ച് വിശ്വസിക്കുന്നു.യാഹൂ എന്ന വന്‍‌കിട കുത്തക സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ചോരണമാരണത്തിന് എതിരായി, ബൂലോഗകൂട്ടായ്മയിലെ ഒരു അംഗം എന്ന നിലയ്ക്ക്, ഈ പ്രതിഷേധത്തില്‍ ഞാനും പങ്കുചേരുന്നു.യാഹൂ മാപ്പ് പറയുക.

2006-10-31T21:11:00.000-08:00

ആശംസകള്‍:-

മലയാളത്തെ സ്‌നേഹിക്കുന്ന, കേരളത്തെ സ്‌നേഹിക്കുന്ന എല്ലാ കേരളീയര്‍ക്കും എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ കേരളപിറവിയാശംസകള്‍....സമാധാനവും സന്തോഷവും കളിയാടുന്ന, ജാതി മത വിദ്വേഷരഹിതമായ നല്ല നാളെകള്‍ ഉണ്ടാവട്ടെയെന്ന് ആശംസിക്കുന്നു.

2006-08-31T05:49:00.000-07:00

ഒരു പരീക്ഷണം:-

powered by ODEO

2006-08-26T23:52:00.000-07:00

ഇതുവരെ ബ്ലോഗുകളില്‍ പരതിനടന്നു. ഇന്നു ഞാനും ബ്ലൊഗനായി. കഥയെഴുതാനൊ കവിതയെഴുതനൊ അറിയില്ല. പക്ഷെ അഭിപ്രായം പറയും ഇനി ഞാനും ഈ പുതിയ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കട്ടെ...........

2006-08-26T23:29:00.000-07:00

Name: Remesh.n
Place : Ramanattukara in Kozhikkode district